Zdjęcie to (kolor i 3D, rozdzielczość 12m / piksel, powierzchnia fotografowana 50 km) wykonane zostało 14 stycznia 2004 roku z wysokości 275km. Przedstawia serię uskoków tektonicznych na południe od Valles Marineris – umiejscowienie 15 stopni S i 323 stopnie E.

Zdjęcie to (kolor i 3D, rozdzielczość 12m / piksel, powierzchnia fotografowana 50 km) wykonane zostało 14 stycznia 2004 roku z wysokości 275km. Przedstawia Valles Marineris – 5 stopni N, 323 stopnie E. Na zdjęciu dostrzec można charakterystyczne urwiska oraz inne cechy terenowe mogące sugerować, iż jest to wyschnięte koryto rzeczne (taką erozję gruntu wywołuje woda w stanie płynnym).

Zdjęcie to (kolor i 3D, rozdzielczość 12m / piksel) wykonane zostało 14 stycznia 2004 roku. Przedstawia płaskowzgórze z tworami geologicznymi. Różnica wysokości przedstawionego terenu wynosi około 3 kilometry.

Zdjęcie to (kolor i 3D, rozdzielczość 12m / piksel, powierzchnia fotografowana 100 km) wykonane zostało 15 stycznia 2004 roku z wysokości 273km. Przedstawia kanał Reull Vallis powstały w w wyniku przepływu wody. Lokalizacja – 41 stopni S i 101 stopni E.

Zdjęcie to (kolor i 3D, rozdzielczość 12m / piksel,) wykonane zostało 19 stycznia 2004 roku i przedstawia (najprawdopodobniej) wygasły wulkan o wymiarach: podstawa – około 160 km, krater wulkaniczny – około 30 km, wysokość – około 4,5 km, głębokość krateru około 3 km. Lokalizacja – region Elysium.

Z pierwszych wyników badań, najciekawszym wydaje się być odkrycie wody w południowej czapie lodowej Marsa. Badania wykonane zostały przy użyciu spektrometrów OMEGA i PFS (więcej na ich temat w naszym artykule poświęconym misji Mars Express)

Powyżej przedstawiamy zdjęcia wykonane spektrometrem OMEGA. Skrajnie prawe przedstawia wybrany fragment południowej czapy lodowej w świetle widzialnym, środkowe zdjęcie przedstawia ten sam fragment w paśmie CO2 (dwutlenku węgla) i wreszcie skrajnie lewe przedstawiające ten sam fragment czapy lodowej w paśmie H2O (wody). Odkrycie to potwierdza fakt obecności w przeszłości, ale także i obecnie, wody na Marsie. Powiększa także szanse na odkrycie „uwięzionej” wody w podpowierzchniowych zbiornikach.

Zdjęcie poniżej obrazuje wyniki analizy na obecność CO przeprowadzonej z użyciem spektrometru PFS, a mająca ukazać różnice w występowaniu CO na półkuli północnej i południowej.